Cydr z Asturii - Sidra Asturiana

Cydr z Asturii to napój musujący w tartach, rozkoszowany w całej Hiszpanii

Sidra (lub cydr ) to tradycyjny napój Asturii . Wykonany jest z miejscowych jabłek w Asturii i jest produkowany tutaj od czasów starożytnych. Sidra jest uważana za regionalne "wino". Rzymianie nazywali ją "pomarią", a Arabowie nazywali ją "siserio". Jest ona teraz wytwarzana pod nazwą pochodzenia. Ma niską zawartość alkoholu (4-6%) i jest popularny w całej Hiszpanii.

Odmiany i proces wytwarzania cydru

W Asturii uprawia się ponad 30 odmian jabłek , ale tylko niektóre odmiany nadają się do fermentacji w sidra .

Podobnie jak w przypadku winiarzy, producenci cydru muszą wykorzystywać swoje umiejętności, aby łączyć kwaśne jabłka kraba ze słodszymi lub bardziej gorzkimi odmianami, aby uzyskać zrównoważoną mieszankę i przyjemny smak cydru. Sidra Asturiana to lekki, stęchły i cierpki, ale lekko słodki napój, idealny do cieszenia się w ciepłe dni lata.

Proces produkcji jabłecznika jest prosty. Najpierw owoce są myte i siekane. Następnie jest zmiękczony w wodzie i sprasowany. Przetarte jabłka są karmione bydłem. Sok jabłkowy fermentuje się w beczkach, aż do uzyskania co najmniej 4,5% zawartości alkoholu. Sidra pozostaje fermentować około 6 miesięcy podczas jesieni i zimy. Jedynym karbonatyzacji w cydrze jest to, co występuje naturalnie podczas fermentacji jabłek.

Gdzie i jak pić cydr w Asturii

Espichas lub "pierwsze degustacje" są tradycją w Asturii, gdzie przyjaciele, rodzina i sąsiedzi zbierają się, aby "zasmakować" sidry, podczas gdy ona nadal fermentuje w beczkach.

Te espichas to zabawne spotkanie, podczas którego serwowane są szynka, kiełbasa, chleb i ser Cabrales, podczas gdy wszyscy piją cydr prosto z beczki! Około lutego lub marca cydr jest następnie butelkowany w ciemnozielonych szklanych butelkach.

Cydr jest tradycyjnie sprzedawany w zakładach o nazwie sidrerias , gdzie barman serwuje cydr z dramatem.

Trzymając duży, rustykalny kieliszek w jednej ręce i butelkę jabłecznika w drugiej, podnosi butelkę nad głową i pozwala schłodzonemu cydrowi wpaść do szklanki, wytwarzając odrobinę piany z karbonatyzacji. Ta metoda wylewania nosi nazwę escanciar w języku hiszpańskim i uważa się ją za niezbędną do uzyskania najlepszego smaku z sidry . Ponadto duże, szerokie szkło nie jest nigdy wypełnione, ale do szklanki wlewa się tylko cal lub dwa cydr. Tradycja mówi, że musi być natychmiast wypita i nie wolno jej stać.